Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL):

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego to jedno z częściej występujących urazów kolana. Więzadło to zapobiega przemieszczaniu się podudzia do przodu w stosunku do uda . Mechanizmem uszkodzenia jest ruch skręcający, gdy stopa jest mocno postawiona na ziemi. Stopień nasilenia waha się od łagodnego rozciągnięcia włókien (stopień I) do całkowitego pęknięcia więzadła (stopień III). Osoba z tym urazem może poczuć lub usłyszeć "strzelenie", któremu towarzyszy obrzęk. Może ona również zgłosić uczucie braku kontroli nad kolanem, ograniczające jego funkcjonowanie. Ortopeda będzie mógł pomóc w zdiagnozowaniu i dobraniu indywidualnych sposobów leczenia.

 

Uraz więzadła pobocznego piszczelowego (MCL):

Więzadło to biegnie wzdłuż wewnętrznej części kolana i może zostać uszkodzone przez bezpośredni uraz z zewnątrz kolana w kierunku do środka, podczas gdy stopa jest postawiona na ziemi. Osoba z tym urazem może odczuwać ból podczas chodzenia, wchodzenia po schodach i długotrwałego siedzenia. Leczenie może obejmować okłady z lodu, środki przeciwzapalne i krótkotrwałe unieruchomienie, aby umożliwić zagojenie się włókien. Rehabilitacja może być potrzebna w celu poprawy zakresu ruchu i siły mięśniowej uszkodzonej kończyny.

 

Urazy łąkotki:

Potocznie nazywany rozdarciem łąkotki jest to uraz jednej z dwóch okrągłych „poduszek” znajdujących się pomiędzy kością udową i piszczelową. Ich funkcją jest amortyzacja kolan i równomierne rozłożenie ciężaru. Mechanizmem urazu jest najczęściej nacisk związany z ruchem skrętnym. Gdy dochodzi do urazu, można usłyszeć "strzelenie", lecz zazwyczaj występuje zwiększony ból w stawie kolanowym. Objawy obejmują ból, obrzęk, "blokowanie się" kolana, trudności z chodzeniem i wchodzeniem po schodach. Zaleca się konsultację z lekarzem ortopedą, aby wyeliminować urazy innych struktur. Jeśli rozdarcie jest niewielkie, łąkotki można wyleczyć przez rehabilitację, jednak jeśli ból i zaburzenia czynności się utrzymują, do wyleczenia łąkotki niezbędna może być artroskopia oraz leczenie rekonstrukcyjne.

 

Skręcenia:

Urazy więzadeł stawu. Kolano ma cztery główne stabilizująca więzadła, których rozdarcie może powodować problemy.

 

Entezopatia więzadła rzepki

Jest to przewlekłe schorzenie przeciążeniowe więzadła rzepki charakteryzujące się zaburzeniem układu włókien kolagenowych. Jest to jedno z najczęstszych schorzeń przeciążeniowych. Problem o różnym nasileniu może dotyczyć 40–50% sportowców uprawiających dyscypliny znacznie angażujące prostowniki kolana (siatkówka, koszykówka, piłka nożna, szermierka). Sumujące się obciążenia ze strony aparatu wyprostnego kolana prowadzą do degeneracji więzadła rzepki i jego przyczepu.

Leczenie nieoperacyjne; Skuteczną metodą jest kinezyterapia oparta na programie ćwiczeń ekscentrycznych na skośnej podkładce o nachyleniu 25 stopni, chłodzenie, terapia falą uderzeniową.

Leczenie operacyjne; W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze otwarta resekcja tkanki zwyrodnieniowej i rewitalizacja dolnego bieguna rzepki (Feretti) lub shaving artroskopowy pod kontrolą obrazu USG.