mgr fizjoterapii Agnieszka Sadurska

Całościowa ocena strukturalna nieco różni się od tradycyjnego badania fizjoterapeutycznego. Podczas badania zwracamy dużą uwagę na globalną pracę ciała. Fizjoterapeuta nie skupia się wyłączenie na lokalnym problemie lub wyłącznie na miejscu bólu, lecz sprawdza zależności wszystkich części ciała między sobą oraz znajduje najbardziej „ nie pasujące” elementy.
Do takiego badania konieczne jest rozebranie się pacjenta do wygodnej bielizny, aby terapeuta mógł przeanalizować ułożenie całego ciała.
Pokazując terapeucie tylko bolące kolano, ciężko jest znaleźć zależność, co jest przyczyną bólu. Owszem problem może leżeć tylko w kolanie, ale może być zlokalizowany też dalej w ciele. Aby być o tym 100% przekonanym, należy wykonać szereg testów fizjoterapeutycznych i dokładnie przyjrzeć się ciału.

Przeprowadzając dokładną analizę posturalną, sprawdzamy jak ciało jest ustawione od stóp do głowy, jakie są relacje między stopą, podudziem i udem, jak ustawiona jest miednica, segment po segmencie sprawdzamy ustawienie kręgosłupa, ułożenie głowy, klatki piersiowej i brzucha, nie zapominamy również o ułożeniu kończyn górnych i ich poszczególnych części między sobą. Oprócz analizy segmentów ciała w statyce, ważne jest badanie w dynamice. Tu bardzo pomocna jest znajomość taśm anatomicznych i ich funkcji. Taśmy anatomiczne, które opisuje m.in. Tomas Myers to ciągłości mięśniowo-powięziowe występujące w naszym ciele. Każda z taśm posiada swoją funkcję. Znalezienie dysfunkcji w obrębie danej taśmy, posiadanie szerokiej wiedzy anatomicznej oraz biomechanicznej pozwala w skuteczny sposób pomóc pacjentowi w jego dolegliwościach na długi czas.